( مسأله 382 ) : اگر شك دارد غسل كرده يا نه بايد غسل كند ، ولى اگر پس از غسل شك كند كه غسل أو درست بوده يا نه ، چنانچه احتمال بدهد كه وقت غسل متوجه بوده وصحيح بجا آورده ، لازم نيست دوباره غسل نمايد . ( مسأله 383 ) : اگر در بين غسل حدث أصغر از أو سر زند - مانند اين كه بول كند - خواه در بين شستن يكى از اعضاى بدن وخواه پس از فراغ از شستن يكى از آنها باشد ، بايد غسل را تمام كرده وبراي آنچه مشروط به طهارت است وضو هم بگيرد ، ودر صورت أول ، به احتياط واجب غسل را از سر بگيرد . ( مسأله 384 ) : كسى كه بر اثر تنگى وقت وظيفه‌اش تيمم بوده ، وبه خيال آن كه فرصت دارد غسل ونماز را در وقت انجام دهد ، غسل كند ، چه به قصد طهارت از جنابت وچه براي خواندن آن نماز ، وبه مقدار يك ركعت نماز يا بيشتر وقت داشته ، غسل أو صحيح است ، ولى اگر كمتر از يك ركعت وقت بوده وبراي آن نماز غسل كرده ، صحت آن محل اشكال است ، بلكه اگر براي طهارت از جنابت هم غسل نموده خالى از اشكال نيست . ( مسأله 385 ) : كسى كه جنب شده وشك كند كه غسل كرده يا نه ، چنانچه احتمال بدهد كه هنگام شروع به نماز متوجه بوده نمازهائى را كه خوانده صحيح است ، هر چند أحوط اعاده آنهاست ، وبراي نمازهاى بعدى بايد غسل كند . ( مسأله 386 ) : كسى كه چند غسل بر أو واجب است چنانچه يكى از آنها غسل جنابت باشد مىتواند به نيت همه آنها يك غسل بجا آورد ، وظاهر اين است كه اگر قصد غسل جنابت كند از بقيه كفايت مىنمايد . ( مسأله 387 ) : اگر بر جائى از بدن ، آية قرآن يا اسم خداوند متعال نوشته شده ، در صورت امكان بايد آن را محو نمايد ، در غير اين صورت چنانچه بخواهد وضو يا غسل را ترتيبي بجا آورد ، بايد آب را طورى به بدن برساند كه دست أو به نوشته نرسد . ( مسأله 388 ) : كسى كه غسل جنابت كرده نبايد براي نماز وضو بگيرد ، اما با غسلهاى ديگر بايد وضو بگيرد .